motherhood, persoonlijk

the perks of being a mom.

Het voelt alsof mijn leven constant bestaat uit hetzelfde saaie plaatje van werken, koken, huishouden, baby entertainen en ’s avonds ben ik zo leeggezogen dat ik gewoon maar kan neerploffen in de zetel. In dat hele plaatje is er maar weinig plaats voor mezelf. De ik die nog zoveel ideeën heeft, wil bijstuderen, opnieuw wil gaan tekenen, de fucking wereld wil verbeteren. Ik voel dat die ‘ik’ steeds verder van me verwijderd is, klaar om opgeslorpt te worden in het grote niets. 

Naamloos

Er zijn, vaker dan ik zou willen, momenten waarop ik het moeilijk heb om te jongleren tussen  het mama-zijn en gewoon mezelf. Ik voel dat ik nog altijd op zoek ben naar wie ik ben in deze nieuwe rol.  De ene dag lukt het al beter dan de andere en zoals vandaag vond ik het helemaal niet erg om mijn huishoudelijk boeltje aan de kant te schuiven en uren aan een stuk te spelen met Isaura. Andere keren wil ik gewoon weer eventjes Jelske zijn, die kan uitslapen tot 10u, een bad kan nemen en daarna op het gemak haar make-up doet zonder kleintje die iedere keer begint te jengelen.

492d395797e569984254ca8fdca2126e

Ik geef toe dat ik me hierdoor wel eens schuldig voel en de gedachte dat Isaura misschien wel een betere mama verdient, kwam toch al eens voorbij gevlogen. Op moeilijke dagen is het echt tanden bijten om de frustratie op een laag vuurtje te houden en niet te ontploffen. Vermoeidheid, een zware werkdag, ruzie met de wederhelft en ik merk dat ik dan heel snel op de toppen van mijn tenen loop & om onverklaarbare reden ook veel sneller dan vroeger. 

Toen ik meer dan een jaar geleden een positieve zwangerschapstest in de hand hield, had ik nog geen flauw benul van wat er me allemaal te wachten stond. Sure, er zijn heel veel mooie momenten en de liefde die ik voel voor Isaura is zo onbeschrijfelijk groot maar aan andere andere kant was ik ook zo vreselijk naïf om te denken dat het hele moederschapsgedoe wel vanzelf zou gaan. Just go with the flow. Niet dus.  Het is vallen en opstaan (en de dees valt wel wel eens wat meer dan dat ze opstaat ).

13590316_10157078874300150_1022694868825702845_n (1)

Het is een zoektocht naar het juiste evenwicht tussen ik als ik, mama en partner &  the truth is: ik ben  geen held  in het wiskundig afwegen wanneer welke rol eens wat meer aandacht vereist.  Wat ik wel zeker weet is dat er ooit een dag komt waarop ik die formule zal vinden, de evenwichten zich zullen herstellen en ik eindelijk de ik zal hebben gevonden die ik wil zijn en waar ik me goed bij voel…

 

7 Comments

  • Mammabieb

    augustus 18, 2016

    Ik herken het gevoel enigszins soms zijn er periodes dat ik hier ook last van heb. Je omschrijft het mooi.
    Ik hoop dat je snel de balans zult vinden!

  • Eline

    augustus 18, 2016
  • Vlijtig Liesje

    augustus 19, 2016

    Ik ben 21 jaar moeder inmiddels en ik worstel nog steeds met het evenwicht ; )

  • Jelske

    augustus 23, 2016

    Net gelezen! En zo herkenbaar (s dat trouwens niet die van pretty little liars?)

  • Jelske

    augustus 23, 2016

    Dankjewel!

  • Eline

    augustus 23, 2016

    Jep die van pll :-)! Ik vond ze in de serie minder sympathiek ;-)!

  • Jelske

    augustus 25, 2016

    hahaha idd! :p

Geef een reactie

CommentLuv badge