mama, motherhood, persoonlijk

post partum part 3.

Bijna 14 maanden. 14 maanden is het geleden dat mijn wereld compleet veranderde en hiermee ook mijn lijf. Terwijl social media dagelijks duizenden foto’s de wereld in spuwt met mama’s die na slechts enkele weken geen tekenen meer vertonen van mogelijke zwangerschappen, begin ik me nu pas weer goed te voelen in mijn vel.



’t Heeft me meer dan een jaar gekost om vrede te nemen met mijn nieuwe ‘ik’. De ik die eindelijk iets heeft wat in de buurt komt van een platte buik en 2 bulten die er toch cava uitzien in mijn nieuwe kanten bh.

Ondertussen zei ik ook voorgoed vaarwel tegen mijn lange haren waar ik zo lang voor had gespaard (jup, na de zwangerschap had ook ik last van haaruitval). Ik moest er niet lang over nadenken en voorlopig heb ik nog geen spijt van mijn korte kopje. De kleedjes die ik jaren geleden zo leuk vond, mogen voorlopig nog wat stof vangen in de kast en ik maakte een nieuw plaatsje vrij voor een lang niet geziene vriend: mijn liefde voor zwart.

Toen ik een jaar of 18 was (en al meer dan 3 jaar niks anders dan zwarte gothic/metal kledij had gedragen) sleurde mijn moeder me mee naar de winkel. ’t Was iets kopen met kleur of niks. Een goede keuze toen want eerlijk gezegd ben ik blij dat ik afstand heb genomen van de t-shirts met bandnamen, combat boots en het blauwe haar (ja echt blauw hé mensen…). Ondertussen kies ik toch een iets elegantere versie van het bovenstaande en het voelt goed.

Als mama loop ik hier af en toe ook eens rond als een slons in pyjama en met ongewassen haar maar lieve mama’s: het doet mij ook zo’n deugd om me eens helemaal ‘mooi’ te maken, die nieuwe leuke schoenen en high waisted pants (jup ideaal om dat verdomde stukske buikvet weg te steken) aan te trekken, in de spiegel te kijken en te denken: Hell yeah, I’m looking damn fucking sexy!. Pas op , ’t zijn schaarse momenten dat ik me zo voel maar ze geven mijn zelfvertrouwen de broodnodige boost.

Waar het op neer komt is dat het niet uitmaakt hoe lang het duurt voor je vrede neemt met je post partum lijf. Er zullen dagen zijn waarop je liever niet in de spiegel kijkt, je jaloers bent op al die fitte instamoms of die ene vriendin die er na 3 kids nog altijd even strak uitziet. Maar er zullen ook dagen zijn waarop je trots bent op jezelf want met dit lijf heb je wel  iets prachtig gedaan en soms mag je dat lijf wel eens wat meer in de watten leggen. En voor wat het waard is : jullie zijn allemaal topmama’s vanbinnen EN vanbuiten.

 

 

6 Comments

  • Jess

    december 21, 2016

    Jij ziet er geweldig uit. Mijn post partum lijf (15m later) ziet er zelfs in kledij niet zo goed uit. Ik heb het er moeilijk mee. Je boodschap is wel enorm mooi! 🙂

  • Marijke

    december 21, 2016

    Mooi geschreven. Het gaat inderdaad niet bij iedereen zo snel als het op social media lijkt. Mooie boodschap!

  • Bregje

    december 22, 2016

    Je ziet er prachtig uit! Ieder herstelt op haar manier, zichtbaar en onzichtbaar. Wat fijn dat je je weer beter in je vel voelt!
    Bregje onlangs geplaatst…De moeder, de dochter en de kaasfondueMy Profile

  • Jelske

    januari 12, 2017

    oh dankjewel ^^ en gelijk heb je, iedere mama herstelt op haar eigen tempo!

  • Jelske

    januari 12, 2017

    dankjewel voor de lieve reactie ^^ (en social media is zooooo misleidend hé)

  • Jelske

    januari 12, 2017

    oh dankjewel ^^ Begrijp goed dat het moeilijk is om dat lijf te aanvaarden.. de momenten dat ik mezelf eens mooi vind zijn ook maar schaars maar we doen ons best om onszelf toch een beetje meer graag te zien (:

Geef een reactie

CommentLuv badge