motherhood

het leed dat borstvoeding heet.

Ok, de titel klinkt misschien een tikkeltje  (kuch) negatief maar ik spreek dan ook maar uit eigen ervaring. Voor mijn zwangerschap had ik resoluut neen gezegd tegen borstvoeding maar had daar niet echt een reden voor. Toen ik dan uiteindelijk zwanger was, herzag ik mijn mening en was ik helemaal pro pro pro!!! Ik was zo enthousiast over borstvoeding dat ik mezelf voornam zeker door te gaan tot ons dochter 1 jaar was. Dat jaar is een week geworden. Een fucking kutweek.

Het begon eigenlijk al slecht vanaf het eerste moment dat ze aan mijn borst werd gelegd. Dochter wou niet aanhappen of ze gebruikte mijn tepel om wat op te sabbelen. Na 5 minuten proberen waren mijn tepels al een slagveld van kloven, tof.

De eerste dagen was het echt zoeken maar ik wou niet opgeven. Eerst probeerden ze te voeden met een lepeltje. Lees: elke voeding moest ik de verpleegster bellen zodat ze dan handmatig melk uit mijn borst duwde en met een klein lepeltje aan dochterlief gaf. Ik was alvast helemaal over de schaamte van mijn ontblote borsten heen, toch iets positief.

Voor iedere voeding probeerde ik haar ook eerst opnieuw aan te leggen maar telkens tevergeefs. Baby hapte niet aan, werd kwaad en dan was het al helemaal een verloren moeite. De voorlaatste dag in het ziekenhuis gaven ze mij tepelhoedjes (die er volgens mij al helemaal niet uitzien als tepels). Ik vind ze echt ondingen, ik heb ze vervloekt naar de hel. WAT EEN GESUKKEL! Maar hoera, met wat oefening was Isaura eindelijk vertrokken.

De volgende dag stond ik er alleen voor want we moesten naar huis. Met tranen in de ogen het ziekenhuis verlaten want ik was er echt niet klaar voor om dit alleen te doen. Wat als het niet meer lukte met het voeden? Wat als ze niet genoeg binnen kreeg en uitdroogt? Ik was zo bang.

Na een paar dagen werd mijn schrik ook wel een beetje realiteit. Ik had een borstontsteking en was fysiek helemaal uitgeput. Er kwam bijna geen melk meer uit mijn borsten en ik moest mezelf uit bed slepen. Een week na de bevalling stond ik al terug op de materniteit met wallen van hier tot in Tokio. Teleurstelling en schuldgevoelens want ik had gefaald om mijn dochter te voorzien in één van de belangrijkste basisbehoeftes. Ik had gefaald als moeder.

Ik nam voor mezelf een moeilijke beslissing: live borstvoeding geven was GEEN optie meer, ik kon het niet meer. Elke dag hing ze wel 20x aan de borst (bijna constant dus) , ik gok dat ze gewoon niet genoeg binnen kreeg en niet op de juiste manier dronk.

Na overleg met de vroedvrouw beslist om dan toch te blijven verder doen maar dan door melk af te kolven en te combineren met poedermelk. 6 tot 8x per dag hing ik als een melkkoe aan de machine. Ik walgde van dat kolfapparaat. Telkens ik die zuignappen tegen mijn borst zette, voelde ik me zo slecht.

Na 2 maanden gaf ik er de brui aan. Ik had mijn borstvoedingsverlof gekregen en had recht op mijn premie. Voila, meer reden om verder te doen had ik op dat moment echt niet.

Het ging ook een beetje verkeerd toen ik me lid maakte van de facebookgroep LLL (La Leche League). Een organisatie die zo pro borstvoeding is dat ik ervan moest wurgen. Ja echt, na een paar dagen heb ik me dan ook verwijderd. Ik kreeg het gevoel dat ik alles fout deed. Tepelhoedjes zijn voor hen uit den boze. Kolven voor de 6weken? NO WAY DAT GE DAT GAAT DOEN U WANT U PRODUCTIE GAAT HELEMAAL SLECHT LOPEN. U kind een fopspeen geven: ZIJT GE ZOT?  en als je over poedermelk begon, was je al helemaal afgeschreven.

Voor mij heeft borstvoeding geen handleiding waar je alle stapjes uit volgt en als je het “juist” doet, loopt alles smooth as hell. Zo gaat het niet. Ieder kind is anders, ieder vrouwenlichaam is anders. Het is niet omdat je kind niet goed drinkt dat je iets fout doet, misschien heeft het de techniek nog niet en lukt het inderdaad enkel maar met een tepelhoedje. Ik heb afgekolfd vanaf week 1 tot week 10 en er ging niks mis met mijn productie. Ja ze kreeg ( en nog steeds) poedermelk, so what?

Een positieve noot: na 7 a 8 weken lukte het Isaura plots toch om aan te happen al heeft het me niet overtuigt om weer volledig over te stappen naar het live borstvoeding geven.

Mijn schuldgevoel werd dus ook grotendeels beïnvloed door dergelijke organisaties. Spijtig want welke keuze je ook maakt, het maakt niet uit. Het is niet omdat je kindje poedermelk krijgt dat het daarom minder slim/ gezond of wat dan ook zal zijn. Je bent ook geen slechte mama omdat je niet kiest voor borstvoeding.

Elke mama verdient respect ongeacht welke keuze ze maakt!!

 

Ja,ik geef poedermelk en ik ben er verdomme trots op!

Heb je vragen over borstvoeding of twijfel je zelf nog? Ga dan zeker eens langs bij je vroedvrouw, zij kan je helpen bij het maken van de keuze die voor jou het best aanvoelt.

TIP: als mama is het belangrijk dat je je ook goed voelt in je vel. Luister niet teveel naar wat anderen de beste keuze vinden, luister vooral naar jezelf!

liefs,

 

Jelske.

5 Comments

  • Just me

    januari 11, 2016

    Hoi,

    spijtig dat je zo’n slechte ervaring had met LLL. Ik ben pas lid geworden toen dochterlief 4m was. In het begin heb ik mij ook enorm geërgerd en heb ook mijn gal gespogen. En ook erg vaak mij willen verwijderen uit de groep. Maar kijk, ondertussen is ze al ruim 18m en nog steeds bv. Wat nooit mijn bedoeling was. Ik dacht “we zien wel hoe het gaat”. 1w werd 3m, dan 6m, dan 1j, … Maar we genieten er gewoon beide van dat we nog lekker doorgaan. Mss had je nooit de doelstelling op 1j mogen zetten?
    Wees gerust, ik heb ook niet alle regels nageleefd (heb een stille hongeraar dus veel te weinig voedingen de eerste maanden), maar voor sommige dingen vraag ik wel raad op LLL, wat je ermee doet is uiteindelijk nog je eigen keuze. Maar weet wel dat ze het echt goed bedoelen! Hoe je het ook draait of keert, een moeder wil nog altijd het beste voor haar kind en zal daar ook alles aan doen (of dat nu bv of poeder is), maar je moet je er 100% goed bij voelen.
    Anyhow, erg knap dat je het ondanks al die tegenslagen hebt volgehouden! Elke druppel die ze kreeg was een verdomd goede!
    Blij dat je je goed voelt bij poedermelk :). En dat je uiteindelijk toch nog de roze wolk hebt gevonden :).
    En wie weet, mss overweeg je het terug bij een 2de? 😉
    Succes!!!

  • jelskedouma

    januari 11, 2016

    Dankje! Super dat je al zo lang bv geeft en eerlijk: als er ooit een tweede komt, ga ik zeker nog eens proberen maar dan ook met het idee van ‘we zien wel hoe ver we geraken’.

  • Just me

    januari 11, 2016

    Toppie!

  • Pingback: back to reality.

  • Pingback: week van de (borst)voeding | the perks of being a mom

Geef een reactie

CommentLuv badge