motherhood

9 maanden in, 9 maanden uit.

Als ik de boekjes mag geloven dan heb je ongeveer 9 maanden nodig om wat ze noemen, te ontzwangeren. Maar eerlijk? Ik voel me absoluut nog niet de ‘oude’. De hormonale rollercoaster waarop ik me bevind,  heeft voorlopig nog niet veel zin om vaart te minderen.

Fysiek merk ik wel al heel wat veranderingen. Mijn buik is strakker en de cijfertjes op de weegschaal doen mijn zelfbeeld weer met een aantal puntjes stijgen. Blijkbaar heeft mijn lijf wel nog even de tijd nodig om de melkproductie te stoppen want tot op heden is deze nog altijd aanwezig (vreemd hé, aangezien ik slechts 2 maanden gekolfd heb. DAMN YOU HORMONES!)

blog collage

Emotioneel is het toch wel andere koek. Ik voel me soms een ongeleid projectiel wat betreft mijn emoties (ik gok dat het stoppen met de pil daar ook wel voor iets tussen zit). Ik kan vaak heel weinig verdragen van Isaura  en voel al snel de frustratie hoog oplopen wanneer ze een minder goede dag heeft.  Ik huil veel sneller of ik kan plots uit het niets mij ergeren aan de stomste dingen.  Terwijl anderen tijdens de zwangerschap de bitch uithangen, is het hier vooral na de zwangerschap van dat.  Ook ben ik tegenwoordig zo soft als wat: een artikel over mishandelde dieren,  zeemzoete films of een foto van alweer een aanslag zorgen gegarandeerd voor een krop in de keel en traantjes.

 Bij deze is het dus bewezen dat kindjes je hart doen veranderden in een marshmallow. 

image3

Ik merk wel dat de grootste dip voorbij is. De eerste weken na de bevalling waren emotioneel heel zwaar maar na enkele maanden maakten de grote dalen plaats voor een hobbelige weg en ja, af en toe val ik nog wel eens in verdoken putje maar ik hoef niet meer zo te ploeteren om er weer te staan.

Maar genoeg over mezelf! In die 9 maanden is Isaura zo hard veranderd. Van dat kleine ukje tot een flinke baby met een  eigen willetje en karakter.  Ze gaat graag op ontdekking en mijn hart stond al zeker 10000x bijna stil wanneer ze voor de zoveelste keer beslist om ergens tegen te knallen.

image4

 De eerste lettergrepen rolden al over haar tong en ondertussen wachten we vol spanning op haar eerste, echte woordje en jup, we vragen wel tienduizend keer op een dag: ‘zeg eens mama’ ‘zeg eens papa’. #sorrynotsorry  

image2

 

 

liefs

 

Jelske

 

2 Comments

  • The Fashion Mom

    juli 27, 2016

    Begrijp helemaal wat je bedoelt! Mooie foto’s ook 🙂 xxx

  • admin

    augustus 16, 2016

    Dankjewel!!

Geef een reactie

CommentLuv badge