happymoments

#happymoments

De laatste weken zijn zowel mentaal als emotioneel heel zwaar geweest.  Op het werk werden we van de ene klap naar de andere gesleurd: het verlies van een zorgvrager op mijn leefgroep en de verhuis naar een nieuwe locatie waar we ook nog eens van de ene op de andere dag een nieuw samengestelde groep werden. We gaan het niet verbloemen: ’t is zwaar en daarom des te belangrijker om te genieten van de kleine momenten, niet alleen op het werk maar ook thuis.

Deze week heb ik voor het eerst sinds lange tijd nog eens goed kunnen lachen maar dan echt de slappe lach he (inclusief tranen en vreemde lach/help ik kan niet meer-geluiden).

Zoals gewoonlijk gaat Isaura steeds met de papa in bad en bij het uitkleden gebeurt het al eens dat ze plast voor haar voetjes het water raken. Omdat het bad nog niet warm genoeg was, mocht mevrouw nog eventjes in haar blote billen rondlopen.  Jullie kunnen het al raden: Jup, Isaura pist zichzelf en ofcourse de grond helemaal onder.  Ze was blijkbaar zo hard onder de indruk van zichzelf dat ze bij het uitspreken van de letters ‘oh’ uitgleed in haar eigen plasje. ‘k Weet het, ’t is erg maar ik kwam echt niet meer bij (en Isaura kon gelukkig ook wel lachen na haar valpartij)!

’t mag misschien stom klinken maar ’t zijn zo’n kleine dingen die blijven hangen en  die je als ouder later nog eens van onder het stof haalt om je zoon of dochter het schaamrood op de wangen te bezorgen wanneer ze voor het eerst hun liefje voorstellen (sorry Isaura). 😉

Geef een reactie

CommentLuv badge