Geen categorie

let’s start from the beginning

Ik speelde al een tijdje met het idee om een eigen blog te maken maar het kwam er maar niet van. Daarnaast twijfelde ik toch een beetje want het is waarschijnlijk de zoveelste mama – blog waarvan er reeds duizenden zijn gemaakt. Het idee achter deze blog is dat ik al mijn ervaringen, gedachten, frustraties etc neerpen en kan delen met anderen. Af en toe zullen jullie ook een review zien passeren over allerhande spulletjes die je als nieuwe mama zeker in je kast moet hebben liggen.

Helaas kan ik jullie niet meer meenemen vanaf de eerste prille dagen tot het einde van mijn zwangerschap dus begin ik bij de dag waarop ik EINDELIJK mama werd: de bevalling!

Voor mij kwam deze trouwens niet als een verrassing vermits ik door mijn zwangerschapsdiabetes werd ingeleid. Doch deed ik er alles aan om de weeën vroeger op gang te brengen door allerhande fabeltjes uit te proberen: het huis poetsen, trappen lopen, squats…. name it, I did it!!

Op 27 oktober was het dan zover. De dag daarvoor werd ik reeds opgenomen omdat er een ballonnetje werd geplaatst om opening te maken (want ik zat echt nog potdicht volgens de gynaecoloog). Om 5u ’s ochtends werd ik naar de arbeidskamer gebracht waar ze de weeën kunstmatig op gang brachten. Ik vond dat precies wel goed te doen en ik kon netjes alle weeën wegpuffen. Rond 7u werd mijn water gebroken. Toen zagen ze dat ons meisje reeds stoelgang had gemaakt dus hoe vlugger ze kwam, des te beter.

Maar echt serieus, nadat u water is gebroken voelen die weeën heel wat intenser aan. Ze kwamen ook veel sneller (om de 2 minuten) en ik had geen adem genoeg om ze op te vangen. Al snel vroeg ik een epidurale (die overigens helemaal GEEN pijn deed). Na een 5-tal minuutjes bevond ik mij in soort van roes. Dames, die epidurale is echt een godsgeschenk ZA-LIG!

Na enkele uren had ik volledige ontsluiting en mocht ik gaan persen. De gynaecoloog kwam nog net op tijd en na een 15 minuutjes persen werd ons kleine meisje geboren! Ik ben trouwens aangenaam verrast door mijn gynaecoloog. Hij is een stille man van weinig woorden maar tijdens de arbeid was hij echt in zijn nopjes en moedigde mij enorm goed aan. Hij heeft mij trouwens zeer goed begeleid doorheen mijn zwangerschap, echt een fantastische vent.

Ik vond het allemaal nog wat onwerkelijk want het ging zo ongelofelijk snel. Voor ik het wist werd ze op mijn borst gelegd en kon ik eindelijk al haar teentjes en vingers tellen. Zat alles erop en eraan? Geen benen of armen tekort? (Je kon wel niet naast die knoert van een bult op haar hoofd kijken want ze werd wat geholpen door de zuignap omdat haar hartslag af en toe wat daalde tijdens de weeën)

image2 (2).JPG

Ze werd wel snel weggehaald omdat er kans was dat ze stoelgang had ingeademd maar na 10 minuutjes had ik ze weer in mijn armen.

Over de gevreesde knip waar ik duizenden horrorverhalen over gelezen heb: ik heb er helemaal niks van gevoeld dankzij de epidurale en achteraf viel de pijn reuze mee. Het voelt wat beurs aan maar je vergeet de pijn al snel wanneer je kijkt naar dat kleine hummeltje dat je net op de wereld hebt gezet.

Mijn vriend deed het overigens GE – WEL – DIG. Hij bleef de hele tijd enorm rustig en steunde mij waar nodig.

image1 (4).JPG

 

Dus lieve toekomstige mama’s: geen schrik voor de bevalling, knip of andere complicaties. Wat komt dat komt en geen enkele bevalling verloopt op dezelfde manier maar uiteindelijk is ’t alles meer dan waard geweest want voor dat kleine mensje doen we het toch allemaal hé ^^!

Processed with VSCOcam with f2 preset

Benieuwd naar mijn volgende post? Hou dan zeker mijn blog in de gaten!

liefs,

 

Jelske

 

2 Comments

  • EsterDepret.be

    januari 6, 2016

    Tof Jels! Welkom int ‘het wereldje’ 😉
    Ziet er alvast erg mooi uit!

    Tips & tricks nodig? Call me!

  • jelskedouma

    januari 6, 2016

    Thx! Vind het echt spannend, al is het maar gewoon voor mezelf want zo een fantastische schrijfster ben ik niet hoor, zal ng wat moeten groeien!

Geef een reactie

CommentLuv badge