Geen categorie, motherhood

back to reality.

Veel te vroeg (naar mijn mening toch) werd mijn zeepbel doorprikt. Dat jaar thuis zitten is echt voorbij gevlogen en ik kan nog steeds niet geloven dat Isaura al bijna 6 maanden oud is. Omdat ik een job heb in de sociale sector moest ik al vrij snel stoppen met werken. Ik vond het ZA-LIG. De hele dag niksen, uitslapen, genieten en eindelijk eens tijd hebben om al die series uit te kijken. Terwijl anderen zich misschien zouden vervelen, vond ik het geweldig om zonder schroom een hele dag in pyjama rond te lopen.

Toen Isaura werd geboren ging dat alles nog sneller (maar dan zonder het luieren , wel in pyjama). Plots komt die eerste werkdag gevaarlijk dichtbij en bedenk ik me dat ik in die 5 maanden wel wat meer had mogen genieten. Die eerste 2/3 maanden waren helemaal niet fijn. Ik had immens veel tijd nodig om te wennen aan dat nieuwe leven en het feit dat de borstvoeding niet van een leien dakje liep (zoals je hier kon lezen), zorgde er ook voor dat ik in die negatieve spiraal bleef hangen.  Beetje bij beetje vond ik het vertrouwen in mezelf wat terug en begon ik steeds meer plezier te beleven aan het mama-zijn.

12348014_10156283031580150_7122690830994814752_n (1)

 

Vroeger zei ik altijd dat ik nooit een huismoeder zou kunnen zijn. Ik ging zo graag werken en had zoveel ambities. Ik werkte fulltime als opvoedster en zat in mijn laatste jaar tolk Vlaamse Gebarentaal. Het was druk (en met momenten toch best wel lastig) maar ik vond het geweldig. Na de bevalling  moest ik noodgedwongen stoppen met studeren. De combinatie was voor mij echt niet haalbaar. Ik begon me af te vragen of ik het leven als kersverse mama wel zou aankunnen en dat nog eens met een fulltime job….

10491189_10156623082030150_4922331445931317575_n (2)

 

Ondertussen zijn we een 3-tal weken terug aan het werk en ik moet zeggen dat het gezellig druk is. We beginnen stilletjes aan een beetje structuur te vinden in de chaos. Vroeger kon ik bij een late shift nog heerlijk lang blijven liggen terwijl Isaura nu om 8u voor wekker speelt. De onderbroken nachten zorgen wel eens voor kleine oogjes ’s morgens maar al bij al valt dat reuze mee.

Toch merk ik dat we door al die drukte wel eens onszelf uit het oog verliezen. Alle aandacht gaat naar Isaura en ’s avonds ploffen we neer in de zetel, allebei verzonken in de wondere wereld van het mobiele internet (Ja, soms zijn wij echt mega asociaal).  De vermoeidheid & stress zorgen vaak voor frustraties en de nodige discussies maar ik ga ervan uit dat iedere relatie wel eens onder druk staat na de komst van een kindje. Het is dus nog een beetje zoeken naar een gezond evenwicht maar we zijn op de goede weg, toch?

Hoe pakken jullie dat allemaal aan: werken – huishouden- kindjes? Ik hoor het graag.

 

liefs,

 

Jelske

 

 

4 Comments

  • Helena

    april 20, 2016

    Mijn ervaring is een beetje gelijklopend met jou! Eerste 2/3 maanden met baby vond ik helemaal niet zo fijn. Zowel lichamelijk (al die kwaaltjes), mentaal (wennen aan je nieuw leven) en sociaal (veel te veel bezoek :-)). Maar daarna werd het altijd maar leuker. Ik begon te werken toen Olivia 4 maanden was en net zoals bij jou is het hier gezellig druk. Ik ben vrijdag thuis met haar en dan geniet ik extra hard :-). Veel succes nog!

  • Jolien Martens

    april 20, 2016

    Oooh alllemaal zo herkenbaar (weeral) ;-). Waarom las je vaak geen date night in of weekendje weg met jullie tweetjes? Gaan eten,sauna,avondje gezellig op cafe zitten? Wij doen dat ook en het doet wonderen hoor voor jezelf en voor je relatie.. Het moet niet altijd mama en papa tijd zijn maar ook gewoon vaak nog eens liefjes tijd! 🙂

  • Clivi

    april 20, 2016

    Heel herkenbaar! Ik vond het de eerste paar weken ook echt wennen, wennen aan alles en de nieuwe situatie. Had niet verwacht dat ik mijn eigen baby echt moest leren kennen. Ik ben begonnen met werken toen mijn baby 3,5 maand oud was en vond dat verschrikkelijk. Het is heel soms wel fijn om even uit de baby routine te zijn, maar als ik echt kon kiezen dan ben ik liever full time mama. Nooit van mijzelf verwacht, maar zeker het eerste jaar vind ik het jammer dat ik niet langer en vaker bij mijn kind kan zijn. De dagen dat je dan met je kind bent zijn extra fijn 🙂

  • jelskedouma

    april 26, 2016

    Ja, moeten we idd meer doen…. Het ontbreekt ons vaak aan tijd en goesting. In juli staat er een weekendje met vrienden gepland, kijk er nu al naar uit!

Geef een reactie

CommentLuv badge