motherhood, persoonlijk

een nieuwe start.

So, I close my eyes to old ends and open my heart to new beginnings.

 

Ik heb niet alleen lang getwijfeld om dit alles hier te schrijven maar ook vond ik de woorden niet om te omschrijven welke tornado er de laatste maanden door mijn leven is geraasd.  Deze week verhuisde ik naar mijn nieuwe stekje, alleen. Een beslissing die me heel moeilijk ligt maar nodig was, die me enerzijds een opgelucht gevoel geeft maar ook een grote, emotionele baksteen. 

Ik had mezelf vroeger één ding beloofd en dat is dat ik mijn kind wou laten opgroeien in een gezin, een mama en papa die voor altijd bij elkaar blijven en nooit zullen scheiden zoals mijn ouders dat deden. Ikzelf weet niet wat het is om een gezin te hebben met een moeder en een vader en ergens blijft dat gemis knagen aan mij.  Om zelf voor die keuze te moeten staan , is het zwaarste wat ik ooit heb moeten doen. Ik voel me nog steeds enorm gefaald, zeker als moeder.

Je kind moeten missen, als gevolg van die keuze is hard.  Ik slik de tranen weg en berg ze op in een goed afgesloten ruimte daar ergens onder mijn borstkas wanneer ik Isaura bij me heb, en wanneer ze terug naar de papa moet gaan , mogen de tranen weer vloeien.

Ik weet niet hoe je hier door komt maar mensen zeggen dat het wel slijt, dat het een gewoonte zal worden, al kan ik me niet voorstellen dat je kind zoveel moeten missen op een dag plots een evidentie zal worden.

Isaura heeft het af en toe wel moeilijk en begrijpt niet goed wat er allemaal gebeurd en waarom mama nu plots in een ander huisje woont. Ik geef haar (en mezelf) vooral de tijd om te wennen, wennen aan een nieuw leven  en om voorzichtig uit te kijken naar een nieuwe, mooie start. Samen.

 

 

 

 

4 Comments

  • Anoniem

    15 maart 2018

    Als iemand het kan dan ist gij, boordevol bewondering voor de keuze die jullie gemaakt hebben en op een volwassen manier mee omgaan

  • Anoniem

    15 maart 2018

    Lieve zus, heel knap wat je doet en ik ben er voor je door dik en dun. Twijfel niet aan jezelf je bent de beste mama die Isaura zich kan wensen. Weet dat wij je steunen en je staat er niet alleen voor. Dikke knuffel van uw liefste mooiste zus en collega. 😀

  • nicole orriens

    20 maart 2018

    Ik kan me voorstellen dat zo’n grote beslissing zijn sporen nalaat en dat je het wel eens moeilijk kunt hebben. Sterkte.

  • Pingback: op naar een nieuwe mijlpaal! | the perks of being a mom

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.