motherhood, persoonlijk, relatie

2018 was…

heavy. Het jaar waarin mijn leven stevig door elkaar werd geschud.

Begin 2018 nam ik intrek in een huurhuisje, alleen. Het viel me zwaar, zwaarder dan ik aan heel wat mensen liet blijken. De keuze om te scheiden was er eentje die ik nooit had willen nemen maar moest als ik ooit nog gelukkig wou zijn met wie ik was als persoon en als moeder. 

De impact hiervan  had ik enorm onderschat. Het schuldgevoel blijft sluimeren in mijn lijf en ik heb me er al bij neergelegd dat dit nooit zal weggaan. Het idee dat ik Isaura een “echt” gezin heb ontzegd, zal ik mezelf waarschijnlijk nooit vergeven. Ik ben misschien te hard voor mezelf maar het is het gevolg van mijn keuze en die last moet ik dragen.

2018 was ook het jaar waarin ik opnieuw leerde van mezelf te houden. Ik ben er nog lang niet maar we zijn op de goede weg (nu nog die 4.5 emo-eet-kilo’s kwijt geraken en terug even fit worden als in 2017).  

2018 was ook het jaar waarin ik de liefde vond die ik al heel lang had gemist. Samen met mijn vriend Peter begonnen we een nieuw avontuur. En een avontuur is het zeker. Nadat ik wel 10 000 horrorverhalen had gelezen over 1: de negatieve kantjes van een groter leeftijdsverschil in een relatie (jup, er zitten een aantal jaartjes verschil op maar mannen zijn toch meestal wat achter op hun leeftijd dus dat compenseert wel 😉 ) en 2: meer dan de helft van de nieuw samengestelde gezinnen zijn gedoemd om te mislukken. 

Maar eerlijk? Het klikt hier eigenlijk wel heel erg goed zo met ons 5! Zoals ieder gezin zijn strubbelingen heeft, zijn die er hier ook. Ik kreeg er ineens 2 pubers bij en zij een nieuwe vriendin voor papa en een peuter dus het was best wel even wennen.  Maar we doen dat goed en ik ben er stiekem ook wel heel erg trots op… 

2018 was ook het jaar waarin Isaura naar school mocht gaan en ik merk dat ze iedere maand zo hard veranderd. Op het eerste oudercontact horen dat ze het goed doet, doet me deugd en ik kijk al uit naar hoe ze verder zal open bloeien in de eerste kleuterklas.

______________________________________________________________________________

En nu is het uitkijken naar 2019… en ik denk dat ik al voorzichtig mag zeggen dat het deze keer echt wel een mooi jaar zal worden…

alvast fijne feestdagen en een spetterend eindejaar gewenst voor jullie en bedankt om nog altijd, ondanks mijn gigantische uitstelgedrag, mijn blog te blijven volgen en lezen.

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.